Bu duvarın ardında ne görüyorsun?
Gözünde canlandır.
Hayal gücün var. Haydi.
Ben, Orta Batı’da küçük bir kasaba görüyorum.
Birkaç kilise.
Çiftçilerin kafaları birlikte çekebileceği 3-5 mekân.
Belki karıları bayramlarda saçlarını yaptırabilsin diye bir kuaför salonu.
Ben bu yerlere gidiyorum.
Kazancımızı bu insanlardan çıkarıyoruz maaşını onlar gönderiyor.
Filmleri ben yapıyorum Judy ama bu insanlara hayal kurdurmak senin işin.
Ekonomi berbat durumda, yine de paralarını sana yatırıyorlar.
Bir şey daha diyeyim.
İnan ki bu kasabaların her birinde...
senden daha güzel bir kız var.
Belki burunları daha kibar.
Dişleri daha güzel.
Ya da daha uzun ve inceler.
Yine de sende o kızların hiçbirinde olmayan bir şey var.
Nedir, biliyor musun?
Hayır, efendim.
Sende bir ses var.
Belki de seni Oz’a götürecek...
o güzel kızlardan hiçbirinin gidemeyeceği yere.
Yine de mutsuzmuşsun diye duydum.
Hayır, efendim, mutsuz değilim.
Sadece, kendime biraz daha zaman ayırabilsem keşke.
Zaman mı? Ne için?
Bilemiyorum.
Belki diğer kızlar gibi sinemaya gidebilmek için.
İşin aslı, o kızlar büyüyünce kasiyer olacak...
ya da bir çiftçi karısı, ilkokul öğretmeni.
Derilerinin ev işi yapmaktan zımparaya döndüğünü görecekler.
Bunu mu istiyorsun, Judy?
Sadece ev hanımı olmak mı?
Ya da bir anne?
Öyle bir hayatta, sesini bir kenara bırakman gerekir.
Unut gitsin.
Ama burada, bizimle, ailenle...
o ses seni 20 yaşına gelmeden milyoner edecek.
O vasat çocukların her biri, kendilerince seviliyor.
Zaman zaman buna içinin gidebileceğini görebiliyorum.
Onların o küçük hayatlarına.
Pek tehlike yok.
Pek heyecan da yok.
Onlar ait oldukları yerdeler.
Belki kendini onlardan biri gibi hissediyorsun.
Ama aslında değilsin. Sen bambaşka bir dünyanın insanısın.
Sadece benziyorsunuz, o kadar.
Ama gerçekten onlara katılmak istiyorsan da bu,
senin bileceğin iş.
El sıkışırız, şu kapıdan çıkıp gidersin.
Sana garanti veririm ki dışarıda,
Amerika’nın geri kalanı...
seni yutup, sonra da sonsuza dek unutmak için hazırda bekliyor.
Pasifik’e düşen bir yağmur damlası gibi.
Kimin umurunda? Kimse farkına bile varmaz.
Tabii ki stüdyoda kalmak istiyorum, LB.
Yerimde hangi kız olsa, Dorothy olabilmek için cinayet işler.
Çok özür dilerim...
Kimseye tek kelime etmedim zaten.
Sen benim gözdemsin, Judy.
Başka kim geldi?
-Bu sabah Shirley Temple vardı. -Herkes Shirley’ye bayılıyor.
Bakalım Judy nasıl çıkacak?
-Joey, yine mi uzadın? -Galiba.
En azından bir seferde uzayıp bitirsen olmaz mı?
Bir hafta sonunda aradan çıksa.
Her uzamanda yeni pantolon almak gerekiyor.
Babam, aldığım vitaminlerin uzattığını söylüyor.
Artık almayız o zaman.
Şaka yapıyorum, canım.
Annesini arabaya taşıyabilecek kadar...
uzun bir oğlumun olması muhteşem bir şey olacak.
-Lorna, tatlım, bakayım sana. -Önce ne yapıyoruz?
Her zamankini. Olur mu?
-Olur. -Harika görünüyorsun, tatlım.
Herkese merhaba!
Kalabalık aklını yitirecek.
150 Dolar.
Normalden daha az biliyorum ama...
Hayır, hayır, minnettarım.
-Pekâlâ. -Gerçekten.
-Hazır mısın? -Tabii.
-Beni takip et. -Yürü.
Pekâlâ, dostlar...
New York’ta yaptığımız gibi yapacağız, tamam mı?
-Umarım hazırsınızdır... -Tamam, gidelim haydi.
-Bu gece nasılsın, Altadena? -Hollywood’un gerçek efsanelerinden...
Bayan Judy Garland.
Bu gece sizin için çok özel bir sürprizim var.
Çocuklarımı da yanımda getirdim.
Ne yolculuk ama.
Çok geç oldu, özür dilerim.
Nasılsın, Georgie?
İyiyim, teşekkürler, Bayan Garland. Ya siz?
Yuvarlanıp gidiyoruz.
Şehir dışındayken bize mesaj geldi mi?
-Sanmıyorum. -Peki.
O zaman anahtarımı alabilir miyim, lütfen?
Bay Horowitz’e bir şey sormam gerek. Bir dakika.
Oda servisini çağırabilir miyiz, anne? Akşam yemek yemedim.
Olur, tatlım. Canın ne çekiyorsa.
-Bayan Garland. -Lütfen. Adım Judy.
-Konuşabilir miyiz? -Acil mi?
Ayakta duracak halimiz kalmadı.
Lorna tatlım, ne istiyorsan Peter’e söyle de getirsin.
Hamburger ve patates kızartması, lütfen.
Ben de bir kâse çorba alsam çok makbule geçer.
Bir de içki. Buzlu votka.
Hatta... Çorba kalsın.
Kaşık tutmaya bile mecalim yok.
Çok özür dilerim ama süitiniz tahliye edildi.
Nasıl tahliye edildi?
Cezası bitmiş miydi ki?
Adres bıraktı mı peki?
Korkarım borcunuz epey birikmiş.
Hayır, hayır, hiç sanmıyorum.
-Odanız tahliye edildi. -Etmeyin o zaman. Geri verin.
-Orada uyumamız gerekiyor. -Her şey yolunda mı?
Hayır, tatlım. Bu insanlar bize feci ihanet etti.
Bizi bir mendil gibi fırlatıp attılar.
Eşyalarınız depomuzda.
Bu şehirde nerede istesem kalırdım ama bu oteli seçtim.
Artık seçmiyorum.
En kötü düşmanımın bile burada kalmasına razı olmayacağım.
Gidelim haydi.
Rezalet.
Gel tatlım.
Lütfen şu an uyuma.
Hayır, hayır, hayır. Bunlar ötekiler.
Nereye gidiyoruz?
Roosevelt’e.
Orada geçen yıl kalmamış mıydık?
Tabii ama bizi severler.
Anne...
Brentwood’a doğru gidebilir miyiz, lütfen?
Joe, zile basar mısın, canım?
Kalmak mı istiyorsun yani?
Hayır. Onlar da yalnızca bu geceliğine kalıyor.
-Yarın okul var. -Biliyorum.
Takside uyudular. Bir şey olmaz.
Bu gece taksiye, otele vereceğimden çok daha fazlasını vermişimdir.
-Yarın gece ne olacak, peki? -Ne olmuş yarın geceye?
Yapma. Lafı çevirme.
Laf sokan sensin, Sid. Ne soracaksan, doğru düzgün sor.
Oldu o zaman. Çocuklarım yarın gece nerede uyuyacak?
Ben nerede istersem orada.
-Merhaba canım. Bir şey mi oldu? -Selam.
Uyuyamıyorum.
Süt ister misin?
-Gel buraya. -Hayır, yatağına git.
Biz getiririz, tamam mı?
Merak etme.
Kupalar nerede?
Yerlerini değiştirdim.
Eskiden bardakların olduğu yere koydum.
Çok saçma.
Film filan yok mu bu aralar?
Güvenilmezmişim.
Sigortalanamazmışım.
Üstelik bunlar, beni sevenlerin yüzüme söylediği laflar.
Yani, çok sağ ol.
Benimle alakası yok.
“Judy, bana bırak,
yeniden zirvede olacaksın.”
-Bak şimdi neredeyim? -“Nerede o, Sid?”
“Hasta mı? Bugün gelecek mi? Yıldızın nerede, Sid?”
“İkinizi de mahkemeye vermek zorunda kalacağımızın...
-farkındasın, değil mi, Sid?” -Başlama.
“Onu neden koruyorsun ki, Sid?”
-“Neler oluyor?” -Kapa çeneni, Sid.
Buraya gecenin köründe pat diye gelip...
Yataklarında olmaları gerektiğini biliyorum, tamam mı?
Bazen işler öyle gitmiyor.
Geç saate kadar dışarı kalıyoruz,
çünkü kimse öğleden sonra sahneye çıkmam için para vermiyor.
Ve ihtiyaçlarını karşılamak için çalışmam lazım.
Okula gitmeye ihtiyaçları var, Judy. 10 saat gece uykusuna ihtiyaçları var.
Kes artık. Taksi çağır bana.
Okul dönemi boyunca velayetlerini istiyorum.
Cesedimi çiğnemen lazım.
İnan ki o gün çok yakın.
Sütü ver.
Ver şu sütü!
Sence de bunun biraz geç değil mi?
Neden çıkıp gitmiyorsun?
Bu adrese gidebilir miyiz, lütfen?
Teşekkürler.
Bu ev muhteşem.
Bak şu işe! Geldi gerçekten.
Ne var, erken mi geldim?
-Harika görünüyorsun. -Liza, tatlım, ne güzel olmuşsun.
Geldiğine inanamıyorum. Burada ne işin var?
Seni görmek istedim, tatlım.
-Los Angeles’ta daha kalacak mısın? -Bu aralar hiç bilemiyorum.
-İki gün sonra yeni şovum başlıyor. -Öyle mi?
-Gerçekten mi? -Evet.
Nasıl hissediyorsun, peki?
Bilmem. Sözleri ezberledim, şarkılar da benim ses aralığımda.
Pek düşünmedim sanırım.
Biraz olsun gerilmiyor musun?
-Gerilmem mi gerekiyor? -Yani...
Yani...
Hayır.
Dansa gidecektik. Bizimle gelir misin?
Hayır, hayır. Siz gidin.
Size sonra yetişirim.
Pardon, bu size.
Sahnelerin en büyük sanatçısını içkisiz bırakamayız.
Frank Sinatra mı burada?
Frank de harika ama bir Judy Garland olamaz.
Eminim ki düşündükçe kahroluyordur.
-Bu arada ben Mickey. -Judy.
Los Angeles’ta mı yaşıyorsun, Mickey?
Hayır, New York’ta bar işletiyorum.
Bir iş için buradayım.
Kendi kokteyllerini yapar mısın hiç?
Bizim mekânda, içkileri satıyoruz...
ve bütün karışımlar vesaire masaların üzerinde oluyor...
yani kendine ait bir şey keşfedebiliyorsun.
Eğlenceli oluyor. İnsanlar da daha çok içiyor çünkü...
böyle bir modanın parçası olmak istiyorlar.
Bilemiyorum.
Hayatta hırslarının olması lazım, değil mi?
Eskiden ben de çok hırslıyım.
Sonra fark ettim ki başımı ağrıtmaktan başka işe yaramıyor.
Bir gün...
Judy Garland martinisini yaratmak istersen, bana buradan ulaşabilirsin.
-Bay Mickey Deans. -Aynen öyle.
Çocuğun var mı, Mickey?
-Hayır. Hayır, yok. -Yapmasan iyi edersin.
Kalbin ellerinde yaşamak gibi bir şey.
Kendine bir hobi bul. Kanasta oyna, kuşları seyret filan.
Piyano çalıyorum.
-Öyle mi? -Evet.
Sen bir şey çalıyor musun, yoksa sadece söylüyor musun?
Sadece söylemek mi?
Özür dilerim. Öyle demek... Yanlış bir şey mi söyledim?
Çocukluğum boyunca toplam 5 saat uyumuşumdur.
Çatal bıçak kullanmayı öğrenebildiğime şükrediyorum, keman çalmak kusur kalsın.
Fikrimizi değiştirdik.
Andy’nin oraya geçeceğiz.
Gelir misin?
Bilmiyorum.
Kalacağım galiba.
Burada kimseyi tanımıyorsun ki.
Ama gördüğüm kadarıyla herkes beni tanıyor.
Bir de, bir yerde 5 dakikadan fazla kalabilmek istiyorum.
Sen git. İyi eğlenceler.
-Anne? -İyiyim, git sen.
Seni seviyorum.
-Seni seviyorum. -Ben de seni seviyorum.
Bravo!
Başyapıt!
Şimdi ne yapalım?
Olmaz!
Bir şeyler dinlemek ister misin?
Tabii.
Ne de olsa başka işim yok.
Pekâlâ. Beğenmezsen bir içki filan fırlatabilirsin.
-Mesajı alırım. -Merak etme, beğenirim.
Eşlik etmek ister misin?
Hayatta olmaz.
Ben seyirciyim.
Çok iyisin.
Güzel geceydi, değil mi?
Daha bitmedi, değil mi?
Umarım bitmemiştir.
Beni bir daha görmek istersen, topuklarını birbirine vur.
Öyle oluyordu, değil mi?
Biraz yemen lazım.
Bilmiyorum.
Aşırı lezzetli.
Sanırım ellerimi sandalyeye bağlaman gerekecek.
Gerçi o zaman bile muhtemelen ağzımla kaparım.
Yiyorum onları ben!
Sence bütün bir hamburgeri yiyebilir miyim?
Mickey.
Biz çıkıyor muyuz?
Bunu bileyim ki, sana nasıl bakacağımı da bileyim.
Bence sadece arkadaşız.
Gelecekte bir gün, başka bir şeyler olabilecek arkadaşlar.
Bay Mayer’e sorman lazım.
Bence sadece arkadaşız.
İstediğin buysa seni öpmeyeceğim.
Kendin kaybedersin.
Bilmez miyim?
Zaten o kadar...
soğan halkasından sonra olur mu hiç?
Ben almayayım!
Hamburger yok!
Bay Mayer yemeklerden yememen gerektiğini...
açıkça söyledi.
Gerçekten çok açım.
Bunlar iştahını kapatır.
Hayır, bu gece uyumam lazım.
Halpert daha sonra onun için de bir şey verir. Yut gitsin.
Haydi bakalım çocuklar!
En azından bir ısırık alsın.
Dorothy’mizin filmin ortasında kilo almasını göze alamayız.
Onun sözleri, benim değil.
Kafanızı yana çevirip, bir ısırık daha alabilir misiniz Bay Rooney?
-Harika oldu. -İşte bu!
Harikasın, Judy!
Tamam. Peki.
Tamam.
-Arayanlar Sid’in avukatlarıydı. -Neden?
Çocukları, okul boyunca Pazardan Cumaya kadar istiyor.
Hayır.
Evinin olmadığını iddia ediyor.
Avukata verecek parayı nereden bulmuş ki?
Artık sırtımdan para kazanamıyor.
Peki, nerede kalıyorsun?
Çocuklarımı seviyorum. Onlarla ilgileniyorum da.
Dün gece nerede kaldın?
Bir arkadaşın yanında.
Peki, oraya çocukları da götürebilir misin?
Evim yok.
Menajer bile bulamıyorum.
“Gelin, borçlarımın %10’u sizin olsun.”
Ne diyeceğimi biliyorsun.
Londra sana epey para teklif edebilir.
Hayır.
Senin için çıldırıyorlar.
İngilizler genel olarak çılgın da ondan.
Bak, yeniden para kazanmaya başla.
O zaman Sid’in hiçbir bahanesi olamaz.
Lorna gerçekten de Londra’ya bayılıyor.
Tatlım...
mahkeme çocukları yurtdışına çıkarmana izin vermez.
Yani çocuklarımla olabileceğim kadar para kazanmak istiyorsam...
çocuklarımı bırakmam gerektiğini söylüyorsun, öyle mi?
Zor olduğunu biliyorum.
Ama bence bunu ciddi ciddi düşünmelisin.
Olamaz.
Teşekkürler.
Tanrım.
Noel’i kaçıracaksın.
Bak canım, sorun şu ki...
şu an Noel Baba’nın içine girebileceği bir bacam yok...
dolayısıyla zaten işinize yaramıyorum.
Ama yılbaşında geri döneceğim, tamam mı?
Joey.
Joe.
Bebeğim, işleri düzeltmem gerekiyor...
bu sayede sizi her gün, sabahtan akşama dek görebilirim.
Bunun için biraz paraya ihtiyacım var.
O zaman nerede yaşayacağız, peki?
Üçümüze yeni bir ev bulacağım...
yani buraya çok alışmayın.
Geri gelip, sizi alacağım.
Gerçekten.
Ya da belki...
Burada...
saklanabilirim.
Nibbles’ın yanında.
Tamam.
Burası epey ferahmış.
Belki bir banyo bile eklettiririm.
Sorun olmaz, değil mi Joe?
Bayılırım!
O zaman belki de burada kalırım.
Arada bir ziyaretime gelir misiniz?
Joey’nin dolabına mı?
Tabii.
Buraya üç kişi bile sığar.
Gelsenize.
Tenis filan oynamak ister misiniz? Şurada bir kort var.
Burayı gerçekten seviyorum.
Kalmayı o kadar isterdim ki.
Judy.
Merhaba, tatlım. Merhaba. Merhaba, tatlım. Merhaba.
-Seni seviyorum. -Ben de seni seviyorum, tatlım.
-Picador’a hoş geldiniz. -Çok teşekkürler.
Teşekkürler.
-Merhaba. -Hoş geldiniz, Bayan Garland.
Hoş bulduk.
Geldi işte.
Muhteşem Bayan Judy Garland.
-Bernard Delfont. Nasılsın? -Ne harika. İyiyim.
Londra’ya bayılıyorum. Evimden uzaktaki evim.
-Muhteşem. Benimle gel. -Teşekkürler.
-Merhaba. -Merhaba. Ben Rosalyn Wilder.
Londra’dayken sizinle ben ilgileneceğim.
Harika.
Çok hoş.
Programınızı sizin için çıkardık.
Kaç yaşındasın?
28.
Burası biraz soğuk.
Çok özür dilerim.
Birinin hemen ilgilenmesini sağlayacağım.
Teşekkürler.
Nereye gitsem, sanki...
oradan ayrılır ayrılmaz yıkıp baştan yapıyorlar.
Bir sonraki sene geri geldiğimde nerede olduğumu anlayamıyorum.
Londra’ya sadece bir kat daha boya atılmış oluyor.
-Galiba biraz eski modayız. -Hayır, ben seviyorum.
Hoşuma gidiyor. Çok rahatlatıcı.
Bir şeye ihtiyacınız olursa beni arayın. Kartımı masanın üzerine bırakıyorum.
Programınızın yanında.
Programı da hiç unutmuyoruz.
Çok makbule geçiyor.
-Yarın sabah görüşmek üzere. -Yarın görüşürüz.
TALK OF THE TOWN KULÜP
Teşekkürler. Pekâlâ, geldik.
Burası mı? Gerçekten mi?
Tüm provalarımızı burada alıyoruz. Akustiği harikadır.
Bu taraftan.
Gökkuşağının...
üzerinde bir yerde...
Bu bir yerden tanıdık geliyor.
Judy, bu orkestra şefimiz, Burt Rhodes. Burt, Judy.
Sizinle çalışmak bir onur, Bayan Garland.
Uzun zamandır hayranınızım.
Bunu beğendim. Bu kalabilir.
Bütün şehir sizden bahsediyor.
Çok abartmayalım.
Hayır, biletler tamamen tükendi.
Bayan Garland?
Bir şeye ihtiyacınız var mı, yoksa başlamak ister ister misiniz?
Burası çok rutubetli.
Bence prova yapmak iyi bir fikir değil.
Peki...
Anlıyorsun, tatlım.
Tamam, orkestranın pozisyonundan bahsedelim mi?
Olur.
Ben burada olacağım.
Bu çizgi de sahneyi gösteriyor.
Tamam. Seyirci nerede?
Etrafınıza dizili olacak. Üç tarafta da.
-Tek seviye değil mi? -Dört.
Carnegie Hall’da kaç kat vardı?
Beş.
Gerçekten istiyorsan şarkıları konuşabiliriz.
Bende bütün notalarınız var. Değiştirmek istediğiniz bir şey var mı?
Hayır, her şey aynı.
Konuşmak istediğiniz bir şey var mı, peki?
Tatlım, orası sana kalmış.
Benim özellikle konuşmak istediğim bir şey yok.
Judy, korkarım eleştirmenler açılış gecesini yazacaktır.
Tabii. Yazsınlar.
Açılış yarın.
Dinlenmek istiyorum.
Merhaba, ben Judy.
Çocuklar orada mı?
Aradığımı söyler misin?
Yarın da bu saatte arayacağım.
Bir daha aradığımda seslerini duymak istiyorum, tamam mı?
İyi akşamlar, Bayan Garland.
Size de.
Saat kaç acaba?
Sabahın üçü, hanımefendi.
Bir ihtiyacınız mı var?
Uykuya dalmakta sıkıntı çekiyorum.
Ilık süt getirelim isterseniz.
Tabii.
Teşekkürler. Hayatta her şeyi denemek lazım.
Hemen getirtiyorum.
Teşekkürler.
-Sahneden aradılar mı? -Daha değil.
Geç kaldı.
JUDY GARLAND PRODÜKTÖR BERNARD DELFONT
Merhaba. Picador’a gidebilir miyiz, lütfen?
Judy?
Judy, ben Rosalyn. Nasılsın?
Pek iyi hissetmiyorum.
Saatin kaç olduğunu farkında mısın?
İyi hissetmiyorum, dedim.
Ne biçim kilit bu?
Bir kapıyı kilitlersem, kilitli kalmasını isterim.
Dediklerini kesinlikle anlıyorum.
Bak, bu Vivian. Ateşini ölçecek.
Şundan bir yudum iç.
Dilini çıkar lütfen.
Dudaklarını birleştir, tatlım.
-Bir şeyi var mı? -Leke yok, ateşi yok, boğazı iyi.
Kırmızı bir ruj sürdük mü, tamam.
-Bu nasıl sence, Judy? -Çok güzel.
Elmacık kemiklerine de azıcık allık sür. Muhteşem görüneceksin.
Sen hemşire misin?
-Hoşuna gidiyorsa öyleyim. -Şu kolu tutsana, Vivian.
Makyajı yolda bitirirsin.
-Şimdi, hoppa! Bu kadar işte. -Tanrım.
Geçir bacağını. Tamamdır.
Ayakkabılar.
-Bu da oldu. -Hey!
Kesinlikle muhteşem görünüyorsun.
Tamam, tamam, tamam.
Seni seyirci önüne çıkarmak için sabırsızlanıyoruz.
-Gerçekten çok kötü hissediyordum. -Eh, çok çalışıyorsun.
Büyük baskı altındasın.
İki yaşından beri.
Judy Garland, bir sandıkta doğdu.
Ben de öyle diyorum.
Evet.
Şimdi...
Dur, dur. Biz şimdi nereye...?
Açılış gecemiz, Judy.
Ah, tabii.
Geldik işte.
Merhaba. Merhaba, canım.
-Merhaba. Merhaba, canım. -Affedersiniz. Teşekkürler.
-Ben de seni seviyorum canım. -Evet, evet. Teşekkürler...
-Merhaba Judy. -Bunlar bana mı?
-Bunlar sana. -Çok güzeller.
-Bizim için anlamın çok büyük. -Bilmeni istedik.
Beyler, özür dilerim ama Judy çok geç kaldı...
Teşekkürler hanımlar. Yolu açın. Teşekkürler. Teşekkürler.
Hemen yukarısı Judy.
Tamamdır, başlıyoruz çocuklar.
Ne oldu?
-Bayanlar, baylar. -Yapamam.
Ne? Hayır, hayır, hayır. Ne demek yapamam?
Dışarıda bir sürü insan seni dinlemeyi bekliyor.
Ağzım kupkuru, rezil olacağım.
-Dinle beni. -Yapamam.
Sorun çıkmayacak. Tamam, çık haydi.
Seni seviyoruz, Judy.
Öyle mi?
Ben de seni seviyorum.
Aslında bu şehirdeki herkesi seviyorum.
Ama senin yerin her zaman özel kalacak.
Biliyor musunuz,
ilk kez bir sahnede şarkı söylediğimde iki yaşındaydım.
Aynı şarkıyı beşinci defa söylemeye başladığımda...
babam sahneye çıkıp, beni indirmek zorunda kalmış.
Ah, galiba orkestramız var.
Kullanalım bari.
Kendi yoluma gideceğim
Tek başıma
Aşkın sonu geldi
Kendi yoluma gideceğim, tek başıma
Aşk bir danstan ibaret
Kendimi toplamaya çalışıp
Kalbime şarkılar öğreteceğim
Kendi yoluma gideceğim, tek başıma
Kanatlanmış bir kuş gibi
Bilinmeyenle yüzleşip
Kendi dünyamı kuracağım
Kimse beni benden iyi tanımıyor
Kendi başımayım
Tek başına
Kendi yoluma gideceğim, tek başıma
Bir şaka daha böyle bitecek
Kendimi inkâr edeceğim
Aşk, kahkaha ve arkadaşlarla
Gökyüzündeki gri bulutlar
Eğlenceme gölge düşürdü
Kanatlanıp, daha yukarı
Güneşteki yerime gideceğim
Bilinmeyenle yüzleşip
Kendi dünyamı kuracağım
Kimse beni benden iyi tanımıyor, hayır
Kimse beni benden iyi tanımıyor
Nasıl da aşkı istedim ve düştüm
Şimdi diyorum ki ne olacaksa olsun
Kara günler geride kaldı
Çünkü bir başımayım
Yapayalnızım
Kendimleyim
Bundan sonra
Judy?
Evet.
Judy, mekânı kapatıyoruz.
Tamam.
Acele etmene hiç gerek yok. Ne zaman hazır olursan.
Bir şey ister misin?
Hayır, hayır.
Bence çok iyiydin.
Ya bir dahaki sefere beceremezsem?
-Şu halime bak. -Dur, ben halledeyim.
Gel.
Bakalım.
Mükemmel.
Yepyeni.
Pekâlâ, bir şey ister misin?
Hayır, sağ ol.
Bir bardak su ya da...?
Hayır. Çantamı alıp, yanına geliyorum şimdi.
Oldu.
Kalk.
Artık hiç uyuyamıyorum.
Lütfen, uyuyamıyorum. Lütfen. Lütfen.
Bu benim vazifem değil.
Ama adımları hatırlayamıyorum...
diğerleri de beni arkaya itip duruyor.
Beceremediğim zaman da bağırıyorlar.
Kalk.
-Bu nedir? -Judy Garland 16 yaşına basıyor.
Ama daha iki ay var.
Bugün yapmamız gerek.
Yoksa program sarkıyor.
Saçına su sıçratmayın sakın!
Yani bu gerçek bir parti değil, öyle mi?
Çekimin ortasında parti mi olur? Dalga geçiyorsun herhalde.
Şurada pasta var.
Yeme sakın.
Sahte mi?
Yiyormuş gibi yap.
Öğle yemeği için bir saat iznim var, biliyorsunuz değil mi?
Sözleşmemde yazıyor.
Ne anlatıyorsun sen?
Bir saatim var. Kullanmak istiyorum. Kullanmamam için bir sebep yok.
Kimse kullanmıyor. Haydi.
Judy.
Atlayayım deme sakın!
Kim gerçekten eğlenmek istiyor?
Aklında ne var?
Bana uygunsuz teklifte mi bulunuyor?
Kim Tramvay Şarkısı’nı dinlemek istiyor?
Çalın o zaman çocuklar!
Tın tın tın diye gitti tramvay
Çın çın çın diye çaldı zil
Güm güm güm diye attı kalbim
Onu gördüğüm an düştüm
Pat pat pat diye çalıştı motor
Bam bam bam diye diye bastı fren
Küt küt küt diye attı kalbim
Gülümseyince vagon sallandı
Şapkasıyla selam verip, bir yere oturdu
Dedi ki, ayağınıza basmadım umarım
Adımı sorunca, kesildi nefesim
Konuşamadım çünkü ödüm patladı
Zır zır zır diye çaldı zil
Lap lap lap diye döndü teker
Dur dur diye attı kalbim
O gitmek için kalktığında
Ceketinin kolunu tuttum
Sanki olacakları biliyordum
Yanımda kaldı, öyle kalmak bile olaydı
El eleyken onunla
Yolun sonuna kadar
Evet?
Hayran mektupları.
Sahne kapısında kimse var mı?
Gidip bakayım.
Sorun yok.
Çıkıyorum.
İstersen bir şeyler içebiliriz.
Yarın görüşürüz.
TV röportajın teyit edildi. En iyi saatte çıkıyorsun, yani...
Muhteşem. Teşekkürler.
-Peki, iyi geceler. -İyi geceler.
-İyi geceler, Norman. -İyi geceler, Bayan Garland.
-İyi akşamlar, dostlarım. -Bravo.
-Yine muhteşemdin. -Teşekkürler tatlım.
Zahmet olmazsa...
Tabii.
Önümüzdeki hafta, her gece buradayız.
Sen öylesine...
-Demin ne diyordum? -Judy hakkında mı?
Evet, Judy hakkında. Başka kim hakkında olacak?
Nasıl da kulakları aşıp, tam buraya dokunuyor diyordu.
Bu minvalde bir şeyler.
Çok teşekkürler.
Peki...
Acaba ister misiniz...
yemek mi yesek?
İşiniz yoksa tabii.
-Bizimle mi yani? -Emrivaki yapmak istemem.
Hayır. Evet. Yani...
Yani bu rüyalarımızda bile...
-Neresi açıktır ki? -Salı günü, saat gece yarısını geçti...
-Zahmet olacaksa... -Hayır, hayır, hayır.
-Bir yer buluruz, değil mi? -Tabii buluruz.
Harika, oldu o zaman...
Siz önden buyurun, beyler.
-Çantan. -Teşekkürler canım.
En azından burası açıktır, diyordum.
Seni yollarda böyle sürüklediğimiz için çok üzgünüm.
Hayır, hayır, lütfen.
Daha önce şehri gezme fırsatım olmamıştı...
bu sayede hepsini görmüş oldum.
Çok hoşsun.
Sana omlet yapmamı ister misin?
Herhalde omletten daha iyi bir şey yapmayı da beceririz.
Evimiz hemen şu köşeyi dönünce.
İnanmayacaksın...
ama Mickey Rooney ile iki kez.
Ne fenasın!
-Yeşil tabakları çıkarayım mı? -Evet, lütfen.
-Süper. -Ne güzeller!
Bence de.
Galiba berbat ettim.
Omlet nasıl berbat edilir ki?
-İçine krema kattım. -Neden krema kattın?
Daha özel olsun diye.
Tam tersine ağza konmayacak bir şey yaptın.
Evet, farkındayım.
Omlet kıvamına gelmiyorsa...
karıştır biraz, olsun sana çırpılmış yumurta.
-Sorun olur mu? -Yeter artık yahu!
Yarım düzine yumurta için bu kadar dram yaratılmış mıdır acaba?
Yani, seni yemeğe davet ediyoruz...
önüne bir tek yumurta koyabiliyoruz, şimdi onu da sen hazırlıyorsun.
Yemeği hep ben hazırlarım zaten.
Olmaz. Olmaz, dayanamam. Bırak.
-Çok iyi aşçıyımdır. -Ondan şüphem yok.
-Bırak şu kaşığı. -Bana güvenmiyorsun.
Güveniyorum.
Kaşığı bırak.
Lütfen. Hatırım için. Bırak artık...
Sana bir içki verelim. Haydi.
Artık ben de hep krema kullanacağım.
Biz hallederiz. Sana içki verelim. Haydi.
Otur sen.
Geliyor musun, yoksa bütün gece orada mı saklanacaksın?
Yediğimiz şeyin çırpılmış yumurta olduğundan bile emin değilim.
Yumurtaların tavaya koyulduğunu biliyoruz.
Gözümüzle gördük.
Çok lezzetliydi.
Artık ne yediysek.
Beni görmeye gelmeniz çok hoş.
Bazen ikinizi gözetliyorum.
Müttefiklerim var gibi hissediyorum.
Seni 1964’te kaçırmıştık...
-Bilet mi bulamadınız? -Beraber gelemedik.
Stan’in başka bir yerde olması gerekiyordu.
Ahlaka aykırı davranıştan 6 ay.
Hapis mi?
O kanunu sonra değiştirdiler.
Meğer yanlış bir şey yapmıyormuşuz.
Bu dünyada insanlara rahat vermiyorlar.
Farklı olan hiç kimseye.
Dayanamıyorlar.
Canları cehenneme.
Üzgünüm canım.
Bu sefer acısını zarif bir şekilde çıkarmaya karar verdik...
tek kuruşumuz bile boşa gitmiyor.
Dertlerini unut,
Mutlu ol haydi.
Endişeleri fırlat gitsin.
Haykır, şükürler olsun diye
Haydi, mutlu ol
Yargı gününe hazırlan
Güneş parlıyor,
Haydi, mutlu ol
Tanrı elinden tutmak için bekliyor
Haykır, şükürler olsun diye
Haydi, mutlu ol
Hayır, teşekkürler.
-Ne var? -Oda servisi.
Bir şey istemedim ki.
Haftalardır ilk kez uyuyordum ve beni uyandırdın.
Arabanın altında bir adam var.
Ne?
Selam bebeğim.
Sürpriz!
Mickey?
Burada ne işin var? İnanamıyorum.
Ne harika sürpriz.
Evet...
-Odam burası. -Güzelmiş, güzelmiş.
-Ne zaman geldin? -Şimdi.
-Öyle mi? -Tam olarak öyle.
Uçaktan inip geldim. Buradan geçiyordum.
Nerede kalıyorsun?
Bilmiyorum. Bilmiyorum. Cidden aklıma esti ve geldim.
Pek plan yapmadım.
Burada kal o zaman.
Öyle mi?
Yerden bol bir şey yok.
Olur yani, çok iyi olur.
Peki. O zaman burada kalıyorum.
Seni tekrar görmek o kadar güzel ki.
Crumpet yedin mi hiç?
Başına gelmeyen kalmamış bir krep.
Bir şey yiyecek misin?
Hayır, hayır. Tokum.
Biraz yumurta ye. Domatesler de çok lezzetli.
-Tokum. -Gel, bir ısırık al.
-Ne yapmak istersin? -Fark etmez.
Arkadaşlarınla bir şeyler içebiliriz.
Olur. Bizimkileri toplayalım.
Şimdi ararım.
İyi.
Sadece iyi mi?
Biraz yaşlı kadın işi.
Öylesine söyledim işte.
Şahane bacakların var. Göstermelisin.
Öyle mi?
Öyle.
Keşke biraz daha uzun olsalardı.
O zaman alışverişe çıkalım bebeğim.
Güzelce bir giydirelim seni.
Bilmiyorum ki.
Haydi. Bir kadının bir şeyler giymesi lazım.
Ama belki de değil.
Dikkat et. Amerika’nın sevgilisini öldüreceksin.
Pekala. Aman, aman.
Harika bir işletme fikrim var.
Neymiş o?
Sizlerle tanışmak harika. Hakkınızda o kadar çok şey duydum ki.
Londra’da olmaktan mutlu musun, Mickey?
Dünyanın en harika şehirlerinden biri, gerçekten.
Hem de fırsatlarla dolu, anlıyor musunuz?
Mesela Beatles’ın yeni plağı.
Dinlediniz mi?
İyi. Çok, çok deneysel.
Yine de listelerde bir numara.
Demek ki bir talep var.
Beatles için mi?
Harika sanatçıların, yeni şeyler denemesi için.
Yani sonuçta seni tanımıyorum, Burt. Judy harika olduğunu söylüyor.
Bunlar yeni fikirler sonuçta.
Judy ve Burt olmasa, ne olur?
Judy ve Rolling Stones olsa? Nasıl olur?
Bilemiyorum. Ama belki olur, değil mi?
Onlara sen mi sorarsın, ben mi sorayım?
Belki birinin cidden sorması lazım. Şimdilik bu kadarını söylüyorum.
İnanılmaz bir varsayım değil mi?
-Teşekkürler. -Sence de öyle değil mi?
Kesinlikle öyle.
Pekâlâ, süper. Bir tane daha içer miyiz?
-Harika olur. -Harika.
Yapabileceğime inanmıyorsun.
Ben sadece...
Fikre alışmaya çalışıyorum.
O yapabileceğimi düşünüyor ama.
Çok hoş değil mi?
Judy, sen ne içiyorsun? Cin tonik mi?
Evet.
Stüdyo...
sizi tipik bir Amerikalı komşu kızı olarak lanse etmişti.
Sizin aklınızda kalan da bu mu?
Louis B. Mayer.
MGM şöyle haberler çıkarırdı...
ben de her kız gibi pizza yermişim mesela.
Pizza yememe asla izin vermediler.
Bir yıl boyunca, her öğle yemeğinde...
Louis B. Mayer’in tavuk çorbasından içirdiler bana...
ta ki Dorothy’yi canlandıracak kadar zayıflayana dek.
İşin aslı, o yıllar iz bıraktı, değil mi?
Haliyle.
Hollywood’un tavuk popülasyonu bir daha kendine gelemedi.
Çok iyi.
Ama çocukluğunuzun stüdyoda geçmiş olması...
sorunlara neden oldu, değil mi?
Şu an önemsediğim tek şey, çocuklarımın mutluluğu, o kadar.
Onlar da Londra’da mı?
Okulları var.
Annelerini özlüyor olmalılar.
Umarız çocuklukları sizinkinden kolay geçiyordur.
Hayatta hepimizin sorunları var, benim de vardı.
Hatta muhtemelen başkalarının sorunlarını da ben üstlendim.
Sizce bu durum, çocuklarınızı etkiliyor mu?
-Hangi durum? -Velayet yüzünden çıkan kavgalar.
Çocuklarınızın sizden ayrı yaşıyor olması.
Yani ben, gazetelerin yazdığı kadar korkunç bir anneysem...
çocuklarım nasıl bu kadar harika çocuklar oldu, siz söyleyin bana.
Onu kastetmedim...
Hayır, herkes bir şeyler kastediyor...
sanki gerçek bir insan değilmişim gibi. Ama ben de insanım, anlıyor musunuz?
Her gece, bir saat Judy Garland oluyorum.
Geri kalan zamanda ailemin bir parçasıyım.
Diğer insanlar ne istiyorsa, ben de onu istiyorum.
Ama nedense, elde etmem diğerlerinden daha zor.
Sizi üzmek istememiştim.
Teşekkürler.
Judy’yi gördünüz mü?
Bayan Garland sahneye lütfen.
-Gill, Judy’yi görmedin mi? -Maalesef.
-Judy? -Bayan Garland sahneye lütfen.
Bayan Garland.
Judy, saat 12 oldu.
Ee?
Yukarıda şarkı söylemeni bekleyen bin kişi var.
O zaman hepsine bir içki daha götür...
hatta söyle, bana da getirsinler.
Biliyorum...
Kolay olmadığını biliyorum.
Biliyorsun demek...
Şovlar muazzam başarı elde ediyor.
Ne olmuş?
Bu bir şeyi değiştirmez ki.
Neyi değiştiriyor, söyle?
Bak, mesele neyse çözmek için...
elimden geleni yapacağım.
Ama lütfen, hatırım için, sahneye çık.
Ne kadar kibar birisin sen ya.
“Ayağa kalk ve şarkı söyle.”
Tek derdin beni millete servis etmek, sanki akşam yemeğiyim.
Judy, özür dilerim ama böyle bir niyetim yok.
-Sana yardım etmeye çalışıyorum. -Judy deme bana.
Arkadaşım değilsin.
Beni umursadığın filan yok.
Bak, sorun yok, tamam mı? Senin yerine Lonnie Donegan’ı çıkarırız olur biter.
Cesedimi çiğnemen lazım.
-Sen çıkmak istemiyorsan... -Bu benim şovum.
Orada benim adım yazıyor.
Yok. Lonnie Donegan da dünya tatlısı bir adam...
ama benim çekimi alacağını sanıyorsa avucunu yalar.
-Sinirlenmiş. -Evet, bana da öyle geldi.
İyi akşamlar, Lonnie.
Hayır, hayır, buna vaktimiz yok, Burt.
Yapmamız gereken bir şovumuz var.
Geç kaldın.
Ne olmuş? Burada parti yapıyoruz.
Neredesin?
Ne var, anneciğin yatağa yatırmak için mi bekliyor yoksa?
Erkek ol. Bir içki daha iç.
Ben ısmarlıyorum. Ona benden bir içki götürün.
Sahneye çıkmasına neden izin verdin ki?
Burada olmak muhteşem.
Başlıyoruz.
Evet.
Önce... Önce Chicago’yu mu? Nedir?
Listeye göre San Francisco.
Chicago, San Francisco... Biz şu an neredeyiz ki?
Şarkı söyle bize.
Yine mi sen? İçkini içiyorsun sanıyordum.
Sen bütün barı kurutmuşsun.
Neden herkesin keyfini kaçırıyorsun?
Beni böyle taciz ederken burada işimi...
nasıl yapacağım?
Buraya gelip, şovu sen yapsana kolaysa.
Ben de senin yerine oturup, abuk sabuk konuşayım.
S.ktiğimin maymunu seni!
5 dakika içinde üzerini değiştirip, hazır olmasını istiyorum.
Judy’yle yalnız konuşmak istiyorum.
Biraz yüzdüm.
Su nasıldı?
Soğuktu.
Evet, çünkü o bir aksesuar. Keyfini çıkarasın diye yapılmadı.
Dün 18 saat çalıştım.
Artık kendi adımı bile doğru dürüst hatırlayamıyorum.
Senin adın Frances Gumm.
Grand Rapids’ten çıkma, şişko bacaklı, çarpık dişli, cahil köylünün tekisin.
Baban da i.nenin tekiydi.
Anneninse tek umursadığı, senin hakkındaki düşüncelerim.
Şimdi kim olduğunu hatırlıyor musun, Judy?
İşleri yavaşlattıysam özür dilerim.
Senin sadık oluşunu seviyoruz.
Sen en iyi arkadaşımızsın. Komşu kızısın.
-Vefalısın. -Özür dilerim.
Kalpten söylüyorsun, Judy.
Kalbin nerede, biliyor musun?
Burada.
Şimdi gözlerime bakıp...
yaptığımız anlaşmayı hatırladığını söylemeni istiyorum.
Hatırlıyorum.
Bu seçimi sen yaptın.
Oradaydım. Seni duydum.
Özür dilerim.
Canın yüzmek isterse, yazlığıma gel. Orada bütün gece yüzebilirsin.
Şimdi teşekkür et.
Teşekkür ederim.
Filmimi asla yavaşlatma.
Biliyor musun?
Kendi mekânını açmalısın. Mesela bir kulüp.
İnsanların ne olursa olsun gelecekleri, havalı bir mekân.
Olur da o gece sahneye çıkarsan, mucize gibi bir şey olur...
çıkmasan da, sorun yok, güzel bir gece geçirmiş olurlar.
İnsanlar yakınında olmak istiyor.
Böyle bir gücün var.
İnsanlarla konuşuyorum. Sen duymuyorsun. Hepsi sana bayılıyor.
Ciddiyim ben. Görmüyorsun.
İnsanlar bir sonraki hamleni merak ediyor...
belki onlar da yanında yer alabilir diye.
Çünkü sen çok önemlisin.
Bu konuda sende olmayan bir bakışa sahibim ben.
Ne harika olduğunun farkındayım.
Sana bakınca sorun filan görmüyorum.
Bir dahaki sefere mükemmel olacaksın, tamam mı?
Hayatım.
Sonsuza dek orada kalamazsın.
Hayatım.
Dün gece için çok özür dilerim.
Nezle olmak üzere olduğuma inandığım için şurup içtim,
o da beni periler diyarına yolladı.
Sinirlerime hâkim olamadım.
Rosalyn, benimle ilgilendiğin için çok teşekkürler.
İyi olmadığını bilseydim, şarkı söylemeni istemezdim.
Basın da biraz daha affedici olabilirdi.
Peki, siz beni affedebilecek misiniz?
Unuttum gitti.
Önemli olan şu,
bugün nasıl hissediyorsun?
Aslında harika hissediyorum.
Görmeni tavsiye edeceğim bir adamımız var.
Vitamin iğneleri yapıyor.
Siz nasıl isterseniz.
Peki, şarkı söyleyebilir misiniz lütfen?
Şarkı mı?
Herhangi bir notadan olabilir.
Güzel. Daha yukardan.
Pekâlâ,
çok iyi durumda değiliz, değil mi?
Geçirdiğin bir operasyon var mı?
Soluk borumdan. İki yıl önce.
Kendimi öldürmeye çalışmıştım.
Sesine o da zarar vermiştir.
Hepatit de öyle. Depresyon için bir şey alıyor musun?
4 koca aldım.
İşe yaramadı.
Aşırı zayıf olduğunu da söyleyebilirim.
Şu an benimle flört ediyorsunuz.
Bay Delfont sana bir şey vermemi istedi bu yüzden...
bir vitamin iğnesi yapıp ses tellerin için antienflamatuar vereceğim.
Asıl ihtiyacın olan şeyse, dinlenmek.
Evde, çocuklarımla birlikte.
Kesinlikle. Yataktan çıkmamalısın.
Güzel.
Biliyor musun...
Dorothy Gale’e tapardım. Tanrım.
Saçlarını yandan toplaması pek çok oğlanın hoşuna gitmiştir.
Ben daha çok köpeğiyle ilgilenmesinden etkilenmiştim.
Hayatımda tanıştığım en “İngiliz” erkek siz olabilirsiniz.
Judy, kendine daha iyi bakmalısın.
Anlıyor musun?
Bir adamdan bahsetmiştim ya.
Seninle anlaşma yapmaya can atıyor.
Belki 500 sinemalık bir zincir düşünüyor, tamam mı?
Her birinin adı Judy Garland Sineması olacak.
Hepsinin mi?
Tek yapman gereken, açılışlarını yapmak...
karşılığında cirodan %10 pay alacaksın.
-%10 mu? -%10.
7’ye bağlamaya çalıştı ama ısrar ettim.
Başka bir şey yapmam gerekmeyecek mi?
Turne yok, hiçbir şey yok.
Borçlarını ödeyip, kendine bir ev alırsın...
ve çocuklarını da her gün görebilirsin.
-Mickey! -Özgürsün.
Hayatında duyduğun en harika şey değil mi bu?
Evet, en harika şey.
Canım.
Güzel haberler, değil mi?
Evet.
Neyse, bunu söylemem gerekiyordu.
Bu da çok kötü değil, değil mi?
Ailen yanında değil, biliyorum ama...
Sen de ailemdensin.
Böyle hissediyorum.
Öyle mi?
Sana karşı müthiş hislerim var, Mickey.
Yaptıklarına baksana.
Benim için nasıl da çırpınıyorsun.
Çok çılgınca olduğunu biliyorum...
Çok da gerçek.
Evet, biliyorum. Biliyorum.
Mutlu musun?
Evet, mutluyum.
Sen ve ben.
Evlenelim istiyorum.
Evli olmadığımız her anı boşa harcıyoruz gibi geliyor.
Scotty Beckett’i hatırlıyor musun?
1937-1938 yıllarında Listen, Darling filminde küçük kardeşimi canlandırmıştı.
Dünyanın en tatlı çocuğuydu.
Geçen sene pat diye öldü.
Böyle bir şey var ve ben seninle mutluyum.
Bunun peşinden koşmamız gerekmez mi?
Yanındayım, değil mi?
Ne biçim cevap bu?
Hayatım, seni sevdiğimi bugün 9 kez söylemişimdir.
Belki ben 10 kez duymak istiyorum ya da 12...
her saat başı, guguklu saat gibi.
Guguk! Seni seviyorum!
Ee?
-Mutlu çiftin şerefine. -Şerefe!
Şerefe!
Size bir hediyemiz var, bana güvenin, tamam mı?
Judy, Judy, sen önden git.
Bir sürprizimiz var.
Burt, hazır mısın?
Salak kibritler nemlenmiş galiba.
Kibrit mi? Korkmaya başladım.
Böylece herkese, İngiliz kilise düğünü yaptığını söyleyebilirsin.
Başlıyoruz!
Ömrümde ilk kez
Bana ihtiyaç duyan biri var
Ne zamandır ihtiyacım olan birisi
Ömrümde ilk kez
Hayat nereye götürürse gidebilirim
Ve yine de biliyorum ki
Güçlü olacağım
İlk kez kalbimin
Hayal ettiğine dokunabilirim
Fark etmeden çok önce...
Hayır, hayır, hayır. Anlaşabiliriz.
O zaman geleyim, görüşelim, olmaz mı?
Ne düşüneceksek, baş başa da düşünebiliriz değil mi?
Ben böyle çalışıyorum.
Oldu o zaman. Hemen karar vermeyin, tamam mı?
Yani bana bu kadarını borçlusunuz.
Pekâlâ, ilk uçakla geliyorum.
Tamamdır, görüşürüz. Çok teşekkürler.
Ömrümde ilk kez
Hüznün beni yaralamasına izin vermeyeceğim
Kafanızda bir fikir oluşsun istedim...
ne düşündüğümü göstermek istedim...
birkaç haftadır fikrin olgunlaşmasını bekliyordum...
Ömrümde ilk kez bildiğim bir şey var...
Onun gibi biri karşınıza zor çıkar.
Ondan sadece bir tane var.
korkmuyorum
Ömrümde ilk kez, bu benimdir diyebilirim
Onu benden alamazsınız
Aşkım olduğu sürece
Her şeyi başarabilirim
Ömrümde ilk kez
Bana ihtiyaç duyan
Mickey var
Merhaba Judy.
Sid?
Bir içki için vaktin var mı?
Tekrar evlenmişsin diye duydum.
-Tebrikler. -Teşekkürler.
-Şov nasıl gidiyor? -Harika.
Çok başarılıyım.
Belki de sonunda gerçekten şarkıcı olabilirsin.
En azından benim bir şansım var.
-Çocuklara kim bakıyor? -Bakılıyorlar.
Kim tarafından? Hizmetçi mi?
Belki de...
Belki de avukatları bir kenara bırakmanın vakti gelmiştir.
Senin de paran yetmedi, değil mi?
Çocuklar için en iyisi neyse ona odaklanmalıyız.
Genel durumlarının ne olduğunu bilmeleri gerek.
-Gelip onları alacağım. -Çocukların bir eve ihtiyacı var.
Ben bunu onlara sağlayabilirim.
Çocukların neye ihtiyacı olduğunu biliyorum.
-Annelerine ihtiyaçları var. -Ayrıca okula...
sık sık görüşebilecekleri arkadaşlara da.
-Hayır. -Yapma.
-Olmaz, Sid. -Judy.
Hayır. Hayır.
İnanamayacağın kadar çok çalışıyorum.
Öyle mi?
Tam şu an kocam benim adıma bir anlaşma yapıyor...
yani sıfırdan başlayabilirim.
-Dinlemiyorsun. -Artık güvenebileceğim biri var.
Kumarda çarçur etmek yerine,
para kazanmama yardım eden biri.
-Başlamasak... -Kendime bir yer ayarlayacağım...
çocuklar benimle yaşayacak.
Onların benimle sahneye çıkmasını istemiyorum.
Bu sahte dünyaya girmelerini istemiyorum...
bu dünyaya sahibi olan pisliklerin, yanlarına sokulmasını da istemiyorum.
Ama onların yanında olmama izin vermelisin, Sid.
Ben iyi bir anneyim.
Denediğini biliyorum.
Çok kırıcı bir laf bu.
Kötü anne ne demek biliyorum. Beni onlardan biri büyüttü.
Seni seviyorlar. Gerçekten.
Özlüyorlar, görmek istiyorlar.
Ama oldukları yerde kalmak da istiyorlar.
İstedikleri bu. Gerçekten.
-Oldukları yerde? -Bana öyle dediler.
-Seninle oldukları yerde. -Bana öyle dediler.
Anladım. Bu lafına inanmam gerekiyor yani.
-Aptal mı sanıyorsun beni? -Judy.
Aptal mı sanıyorsun beni?
Sence senin tek lafına inanır mıyım, yalancı or.spu çocuğu seni?
Çocuklarım benim olmadığım bir yerde kalmak ister mi hiç?
-Sesini kıs. -Doğru değil.
-Sesini kıs dedim. -Doğru değil.
Rezil biri olduğunu biliyordum ama bu kadarı da... Hayır.
-Otur. -Hayır.
Mickey?
Selam.
Şükürler olsun ki döndün.
Bir daha olmasın. Duyuyor musun? Bir daha beni asla böyle bırakma.
Tamam.
-Özledin mi beni? -Tabii ki.
-Öyle mi? -Sana bir şey aldım.
Öyle mi?
Dükkânda paket kağıdı yoktu.
Bayıldım. Bayıldım.
Teşekkürler, sevgilim. Teşekkürler.
Saat kaç? Beni bekliyorlardır.
-Ne korkunç gündü. -Ne oldu?
Sadece... Bir içkiye ihtiyacım var.
-Hazırlayabilir misin? -Tabii.
New York nasıldı?
Nasıl gitti?
Avansın bir kısmını acilen avukatıma göndermeliyiz.
Velayet davasını tekrar açmak istiyorum...
bunun için de bir şeyler ödemek gerek herhalde.
-Hayatım... -Efendim?
Efendim?
Ne oldu?
İşler istediğim gibi gitmedi.
Nasıl yani?
Anlaşma.
Olamadı.
Anlamıyorum.
Öyle işte. Sahneye bir süre daha devam etmen gerekecek galiba.
Talk of the Town’daki programın devam ediyor.
Hayır, turneye devam edemem. Eve, çocuklarımın yanına dönmek zorundayım.
Eve dönmem gerek. Söz vermiştin.
-Elimden geleni yaptım Judy, tamam mı? -Hayır, söz vermiştin.
Bak, oldurmaya çalıştım ama başka fikirlere kapılmışlar.
Neden?
-Neden mi? Bilmiyorum. -Evet, neden?
Neden, Mickey?
Sahneye geç çıkmak, seyirciye küfretmek.
Karıları gazetelerde bu haberleri okumuş. Onlar da caydı.
Yani işi ben mi bozdum?
İlla bilmek istiyorsan konu hakkındaki fikirleri bu yönde, evet.
Peki, senin fikrin nedir, Mickey?
Bak, üzgünüm, tamam mı? Üzgünüm. Ben...
Bence olanlar kimsenin kabahati değil.
Belki de en başta daha çok soru sormalıydım.
Belki sen de içkiyi o kadar abartmamalıydın.
Kabahat bende yani?
-Öyle demedim. -Dedin. Beni suçlu buluyorsun.
Tabii ki senin suçun!
Yani... Sen ne...
Sen ne işe yarıyorsun, Mickey?
Ne demek bu?
Sen de tıpkı diğerleri gibisin.
Köşede oturup, şovu izleyince...
bir işe yaradığını sanıyorsun.
Çalıştığını zannediyorsun.
Hayatta bir kez olsun, tek bir insanın bile...
seni dinlemek istemesine değecek bir şey yaptın mı hiç?
Buraya gelmemeliydim.
Ta en başında gelmemeliydin.
Döndüğünde burada olmayacağım.
Umurumda bile değil!
Judy!
Bayan Garland sahneye lütfen. Bayan Garland sahneye.
Bayan Garland sahneye lütfen.
Bayan Garland.
Geciktiniz, Bayan Garland.
Bayan Garland, sahneye çıkmalısınız, lütfen.
Buradayım.
Burada bir hanım var!
Londra, seni seviyorum.
Gerçekten. Gerçekten.
Sevdiğim tüm şehirler içinde, en çok Londra’yı seviyorum.
San Francisco, aç Golden Gate’i
Kapında kimseyi bekletmeyeceksin
San Francisco...
Sizin için güzel bir şov hazırladım.
Sizin için...
Sizin için güzel bir şov hazırladım.
Bu gece sizin için güzel bir şov hazırladım.
Sizin için her zaman güzel şovlar hazırlıyorum.
Bunu biliyorsunuz. Her zaman güzel şovlar hazırlıyorum.
Her zaman!
Ben annen. Bir saniye.
Anne?
Anne, orada mısın?
Anne?
Merhaba tatlım. Nasılsın?
-İyiyim. -Öyle mi?
Okul nasıl?
Bugün harika bir resim yaptım.
Öyle mi?
Şöyle...
Bir ağaç çizdim, altında da sen ve ben varız.
Çok güzelmiş, tatlım. Seninle gurur duyuyorum.
Evet, güzel oldu.
Dinle...
Babanla konuştum.
Ve... O...
Joey ve senin, önümüzdeki birkaç yıl boyunca...
nerede yaşayacağınızı bilmeye hakkınız olduğunu düşünüyor.
Ben de onu haklı buluyorum ve...
Bence...
Bence olduğunuz...
olduğunuz yerde mutluysanız...
keyfiniz yerindeyse...
bunu söylemekte sorun olmadığını bilmeniz gerek belki.
Nasıl olur sence?
Bence güzel, anne.
Joey ve sen böyle mi istiyorsunuz?
Evet.
Sürekli taşınıp durmamak güzel bir şey bence.
Olur mu?
Tabii ki.
Harika olur.
Seni seviyorum, tamam mı?
Umarım bunu biliyorsundur.
Evet.
Peki. Peki.
Görüşürüz tatlım.
Görüşürüz anne.
Soyunma odanda bir tek bunları bulabildim.
Teşekkürler.
Delfont beni mahkemeye verip, her şeyimi almak isteyecekse...
onları bırakmasan iyi olur...
çünkü başka bir şeyim yok.
Bana kızgın mısın?
Hayır. Sadece...
-Kızgınsın. -Hayır. Ben sadece...
Keşke... Keşke işler başka türlü olsaydı.
Sen aslında çok iyi iş çıkardın. Kimse seni suçlamıyor, değil mi?
Hayır, imkânsız biri olduğunu herkes biliyor.
Güzel.
Hazırsan senin için küçük bir sürprizim var.
Şaka yapıyorsunuz.
Elimizden bu kadarı gelir.
Seni pastasız uğurlayamazdık.
Çok güzel.
Hayır, hayır. B elki siz yapsanız daha iyi.
Ne zaman pasta kessem, hıyarın biriyle evlendiğimi fark ediyorum.
Ben yaparım. Teşekkürler.
Leziz görünüyor.
Çok güzel.
Gerçekten çok güzel.
Ya da karnım cidden aç.
Şerefine.
Şimdi ne yapacaksın?
Bir şey çıkar elbet.
Olmazsa da garsonluk yaparım.
Ben de seninle gelebilirim.
Belki de dolgun bahşiş bırakan kibar tiplerle tanışırız.
Dünyanın yarısı seni yemeğe çıkarmak ister.
Hayır.
Çıkma teklif ettiğim ilk adam, Mickey Rooney’di.
Şimdi tipine bakacak olursanız, bowling topuna döndü gerçi.
Ama zamanında onun için çıldırıyordum.
Ve beni müthiş şekilde reddetti.
En azından aklımda öyle kalmış.
İyi olacak mısın?
Tabii.
Dışarıda kar yağıyor, çok severim.
Güzeller güzeli üç çocuğum var. Şükredecek çok şeyim var.
Seninle gelebilir miyim?
Şovu izlemek istiyor musun?
Bu hala inandığım bir şey.
Seyircilerde bulduğun sevgi.
İyi bir geceyse tabii.
Hem Lonnie’nin de çok iyi söylediğini duydum.
Emin misin?
Pardon, ne demek Lonnie Donegan?
Biz Judy Garland’a bilet aldık.
-Evet. -Yapabileceğimiz bir şey yok.
İyi de bilete dünyanın parasını verdik. Hemen müdürünüzü arayın.
-Paramızı geri istiyoruz. -Hemen gişe müdürünü arayın.
Paramızı geri verin.
İhtiyacın olursa önde olacağım.
İyi eğlenceler.
-Teşekkürler. -Hayır.
Haydi, haydi.
Gidelim buradan.
İşimiz bitti. Yemek yemek ister misin?
Baksana, belki de biraz...
Şunu dinlesene.
Haydi Judes.
Cidden, bitti işimiz.
Başka zaman belki.
-Merhaba. -Merhaba Lonnie.
Seni burada göreceğimi sanmıyordum.
Şovu izlemeye geldim.
Git. Git de ışılda haydi.
Teşekkürler. Çok naziksin.
-Lonnie. -Evet?
Sence...
Tek bir şarkı söyleyebilir miyim?
Bir daha burada olacağımı sanmıyorum...
son gecemde de pek iyi şeyler yapmadım.
Bayanlar baylar, Talk of the Town’un bu geceki...
yıldızı için kocaman alkış rica ediyoruz.
Bay Lonnie Donegan.
Sonuçta bu biletleri seni görmek için almışlardır.
Haydi.
Teşekkürler.
-Teşekkürler. -Akıllarını başlarından al.
Geri döndüm.
Karar senin.
Seni kimsenin sevmediği gibi seveceğim
Ne olursa olsun
Bu şarkıyı biliyorum.
-Çıktı, çıktı! -Biletler! Biletler!
-Çabuk! -Geliyorum.
Ne olursa olsun
Sanırım benimle tanıştığında
Günlerden öylesine bir gündü
Ama beni hafife alma sakın
Çünkü hep dürüst olacağım
Eğer izin verirsen
Beni kimsenin sevmediği gibi seveceksin
Ne olursa olsun
Mutluyken birlikte
Mutsuzken birlikte
Çok güzel olmaz mı?
Hava bulutlu olur, hava güneşli olur
Cebimiz dolu olur, cebimiz bomboş olur
Her zaman seninleyim
Ne olursa olsun seninleyim
Seni seveceğim
Ne olursa olsun
Dağlar kadar yüksek
Bir nehir kadar derin
Ne olursa olsun
Seni seveceğim Seni seveceğim
Seni seveceğim...
Ne yapıyor bu kadın?
Bence elinden başka türlüsü gelmiyor.
Seninleyim, bebeğim
Her zaman seninleyim
Ne olursa olsun
Bravo!
-Bravo! -Bravo!
Muhteşem!
Teşekkürler. Teşekkürler!
Tanrım!
Bilemiyorum...
Daha fazlasını yapabilir miyim, bilmiyorum.
Deminkinden sonra.
Yine de...
Bir görelim, değil mi?
Sıradaki, bir yere varmakla ilgili bir şarkı değil.
Hayal ettiğiniz...
yere doğru yürümekle ilgili bir şarkı.
Belki de... Belki de bu yürüyüş...
hayatımızın her gününde devam ediyordur...
ve yürümekle yetinmek zorundayızdır.
Umutla ilgili bir şarkı bu.
Hepimizin umuda ihtiyacı var.
Gökkuşağının üzerinde bir yer
Çok yüksekte
Bir ülke var, bir keresinde
Bir ninnide duyduğum
Gökkuşağının üzerinde bir yer
Gökyüzü masmavi
Ve hayal edebildiğiniz her hayal
Gerçek oluyor
Bir gün, bir yıldızla dilek tutacağım
Ve uyanınca bulutlar ardımda kalmış olacak
Dertlerin kar tanesi gibi eridiği
Bacaların çok üzerinde
Beni o yerde bulacaksın
Gökkuşağının üzerinde bir yer
Mavi kuşlar...
Özür dilerim.
Devam edemiyorum.
Gökkuşağının üzerinde bir yer
Çok yüksekte
Bir ülke var, bir keresinde
Bir ninnide duyduğum
Gökkuşağının üzerinde bir yer
Gökyüzü masmavi
Ve hayal edebildiğiniz her hayal
Gerçek oluyor
Hepinizi çok seviyorum.
Beni unutmayın, olur mu?
Unutmayacağınıza söz verin.
Judy Garland, Londra konserlerinden 6 ay sonra hayatını kaybetti.
47 yaşındaydı.
Bir kalbin değeri, ne kadar sevdiğinle değil,
ne kadar sevildiğinle ölçülür. -Oz Büyücüsü